کشت انجیر هزاران سال پیش از میلاد مسیح در مصر باستان مرسوم بوده است. همان گونه که بسیاری از محصولات مدرن باغبانی و زراعی در حدود 1000 سال پیش از میلاد توسط ساکنین کشورهای بین النهرین و رودخانه دجله و فرات کشت می شده است، می توان این گونه گفت که کشت، پرورش و توسعه انجیر نیز به همان تمدن ها باز می گردد.
فنقی ها و یونانی ها از جمله اقوامی هستند که می توان آن ها را عامل کشت و توسعه انجیر دانست و احتمالا اولین مکانی که انجیر از حوزه مدیترانه به آنجا برده شده است یونان می باشد و از یونان به ایتالیا و از ایتالیا به فرانسه، آفریقا و قسمت هایی از جنوب انگلیس و توسط اعراب به پرتغال و اسپانیا برده شده است. در ایران، علیرغم وجود واریته های مختلف انجیر، هنوز مدارکی دال بر کشت انجیر تا پیش از قرن چهاردهم میلادی به دست نیامده است.
تاکنون نزدیک به 1000 واریته انجیر در جهان شناخته شده است و هم اکنون انجیر در پنج قاره جهان جهت مصرف داخلی یا به عنوان یک محصول صادراتی کشت و پرورش داده می شود و یکی از میوه های مهم نزد مردم آسیای غربی و نواحی شرقی مدیترانه در تمدن های اولیه بوده است. این محصول در نواحی گرمسیری و نیمه گرمسیری و در بسیاری از مناطق معتدله کشت می شود. بیشترین سطح زیر کشت انجیر در نواحی حوزه مدیترانه، دریای سرخ و خلیج فارس می باشد.
بزرگترین استان کشور از نظر سطح زیر کشت و میزان تولید انجیر، استان فارس و بزرگترین منطقه تولید کننده ایران، شهرستان استهبان واقع در 175 کیلومتری شرق این استان می باشد که با داشتن حدود 23500 هکتار و تولید 15000 تن انجیر خشک اولین و مهمترین منطقه انجیرکاری در ایران می باشد. بررسی ها نشان می دهد، کشت انجیر در منطقه استهبان به حدود 300 سال پیش باز می گردد.
کشت انجیر هزاران سال پیش از میلاد مسیح در مصر باستان مرسوم بوده است. همان گونه که بسیاری از محصولات مدرن باغبانی و زراعی در حدود 1000 سال پیش از میلاد توسط ساکنین کشورهای بین النهرین و رودخانه دجله و فرات کشت می شده است، می توان این گونه گفت که کشت، پرورش و توسعه انجیر نیز به همان تمدن ها باز می گردد.
فنقی ها و یونانی ها از جمله اقوامی هستند که می توان آن ها را عامل کشت و توسعه انجیر دانست و احتمالا اولین مکانی که انجیر از حوزه مدیترانه به آنجا برده شده است یونان می باشد و از یونان به ایتالیا و از ایتالیا به فرانسه، آفریقا و قسمت هایی از جنوب انگلیس و توسط اعراب به پرتغال و اسپانیا برده شده است.
در ایران، علیرغم وجود واریته های مختلف انجیر، هنوز مدارکی دال بر کشت انجیر تا پیش از قرن چهاردهم میلادی به دست نیامده است.
تاکنون نزدیک به 1000 واریته انجیر در جهان شناخته شده است و هم اکنون انجیر در پنج قاره جهان جهت مصرف داخلی یا به عنوان یک محصول صادراتی کشت و پرورش داده می شود و یکی از میوه های مهم نزد مردم آسیای غربی و نواحی شرقی مدیترانه در تمدن های اولیه بوده است.
این محصول در نواحی گرمسیری و نیمه گرمسیری و در بسیاری از مناطق معتدله کشت می شود. بیشترین سطح زیر کشت انجیر در نواحی حوزه مدیترانه، دریای سرخ و خلیج فارس می باشد.
بزرگترین استان کشور از نظر سطح زیر کشت و میزان تولید انجیر، استان فارس و بزرگترین منطقه تولید کننده ایران، شهرستان استهبان واقع در 175 کیلومتری شرق این استان می باشد که با داشتن حدود 23500 هکتار و تولید 15000 تن انجیر خشک اولین و مهمترین منطقه انجیرکاری در ایران می باشد. بررسی ها نشان می دهد، کشت انجیر در منطقه استهبان به حدود 300 سال پیش باز می گردد.

آنزیم فیسین

در این مطالعه آنزیم فیسین طی مراحل عصاره گیری رسوب دهی با سولفات آمونیوم و کروماتوگرافی تعویض یون در ستون کربوکسی متیل سفارز از میوه نارس انجیر خالص گردید. جهت بررسی فعالیت پروتئولیتیکی آنزیم ،فیسین خالص شده تحت چهار شرایط بافری مختلف بر پرتئین های کازئین و ژلاتین اثر داده شد.

کنه در ارقام مختلف انجیر

کنه از دشمنان طبیعی کنه های آفت درختان انجیر در ایران و جهان است. فراوانی جمعیت ای کنه روی 11 رقم انجیر طی سال های 1379و 1380 در منطقه ساه بررسی شد. در اجرای این تحقیق از طرح آماری بلوک های کامل تصادفی با 4 تکرار و هر تکرار شامل یک درخت برای نمونه برداری استفاده شد.