بیماری ترشیدگی میوه انجیرHansaniaspora vineae(ASCOSPOROGENOUS YEASTS,FUNGI)

ترشیدگی میوه انجیر یکی از بیماری های مهم این محصول بوده که در باغ های کاشان، ساوه و بعضی دیگر از نواحی کشت درخت انجیر انتشار دارد. بیماری ترشیدگی انجیر در بعضی مناطق انجیر کاری در استهبان نیز مشاهده می شود. میوه انجير مبتلا به بیماری ترشیدگی میوه انجیر ، مزه ترش و بوی تخمیر و گندیدگی شدیدی پیدا کرده و از سوراخ ته آن، مایع لزج صورتی و یا زرد رنگی خارج می گردد. در اثر فعالیت این بیماری تمام گوشت و مواد داخل انجیر تخمیر شده و تغییر ماهیت داده و بوی الکلی به خود می گیرد. مگس سرکه انجیر عامل انتقال این بیماری است. 

تمام این مواد از چشم انتهای انجیر به بیرون ترشح می کند که همین عامل باعث پوک شدن میوه انجیر می شود. پس از خشک شدن انجیر میوه سبک و در محل دم ، پوست کاملا رنگ تیره به خود می گیرد. 

عامل بیماری ترشیدگی میوه انجیر 

عامل این بیماری یک نوع مخمر است به نام ” Hanseniaspora vineae ” که می توان آن را به راحتی روی محیط کشت مصنوعی کشت داد. در یک تحقیق علمی با خالص سازی مخمر و تهیه سوسپانسيون آن در آب مقطر استریل و مالیدن آن به سوراخ انتهایی میوه های در حال رسیدن، بیماری ظاهر گشته است. 

مگس سرکه و سوسک كارپوفیلوس از عوامل اصلی انتقال بیماری ترشیدگی انجیرهستند. براساس مطالعات انجام شده مگس سرکه تا ۹۰ درصد ، سوسک کارپوفیلوس تا ۳۴٫۹ درصد و شپشک آردآلو تا ۱۴٫۶ درصد میوه ها را دچار بیماری می کنند و نقش سایر عوامل در انتقال مخمر و ایجاد ترشیدگی کمتر از ۵ درصد است. 

مخمره ها عامل گندیدگی میوه‌ها هستند. مگس سرکه انجیر این مخمرها را از میوه‌های گندیده به میوه های سالم و یا رسیده انتقال می دهد. مگس ها این مخمرها را در آن‌جا کشت می‌ دهند تا بستری برای تخم‌ریزی شان فراهم شود. 

مگس‌های کامل و لاروهای آن‌ها، در محیط‌های اسیدی و تخمیری زندگی می‌کنند. دمای محیط بر روی چرخه زندگی مگس سرکه تاثیر زیادی می گذارد. بهترین دما برای زندگی و تولید مثل این حشره دمای ۲۵ تا ۲۸ درجه می باشد. حشرات بالغ نمی توانند در درجه حرارت های سرد مقاومت نمایند و لذا در آب وهوای سرد نمی توانند زنده بمانند. 

این آفت معمولا به میوه های در حال ترشیدگی حمله کرده ولی وقتی تراکم آنها زیاد باشد به میوه های رسیده و سالم نیز حمله می کند و از سوراخ انتهایی میوه وارد آن شده و تخم ریزی می کند. وقتی لاروها رشد کنند فساد میوه شروع می شود. بعضی از انواع انجیر مانند گونه آدریاتیک خیلی حساس به بیماری ترشیدگی میوه انجیر هستند. 

راه های مبارزه با ترشیدگی انجیر 

خسارت این بیماری در اواخر فصل برداشت یعنی درشهریور تا اوائل مهرماه شدت زیادتری دارد. مطالعات انجام شده نشان میدهد که کنترل مگس سرکه منجر به جلوگیری و پایین آمدن میزان خسارت بیماری ترشیدگی انجیر می گردد. 

اوج فعالیت مگس سرکه انجیر معمولا در شهریور ماه است. هر چه میزان رطوبت بالاتر رود فعالیت مگس سرکه نیز زیادتر می شود. پس عدم آبیاری در فصل برداشت محصول به منظور کاهش رطوبت از راه های مبارزه با این حشره است. اگر از تماس حشرات با میوه های در حال رسیدن به نحوی جلوگیری به عمل آید، در میوه های حفاظت شده ترشیدگی هرگز ظاهر نمی گردد. 

یکی دیگر از راههای مبارزه با بیماری ترشیدگی میوه انجیر هرس زمستانه است. هرس زمستانه درخت انجیر به منظوری افزایش نورگیری قسمت های داخلی درخت باعث به هم خوردن شرایط ایده ال برای تولید مثل مگس سرکه می شود.