مورچه

مورچه یکی از مهمترین آفات درخت انجیر محسوب می شود. خسارت این آفت در باغات انجیر به دو صورت می باشد: 

1-زمان گرده افشانی انجیر 

با توجه به این که باغداران از نیمه خرداد تا اوایل تیرماه اقدام به بر دادن ( گرده افشانی درختان ) می نمایند، مورچه ها از تنه درخت بالا رفته و بر روی شاخه و برگ درخت پراکنده و اقدام به شکار نمودن زنبور بلاستوفاگا (زنبور گرده افشان انجیر) می نمایند. تراکم بالای مورچه در روی درختان و شکار تعداد زیادی از زنبورهای بلاستوفاگا منجر به پایین آمدن میزان گرده افشانی گردیده که نهایتا ریزش میوه های تلقیح نشده را به دنبال خواهد داشت. بنابرین اهمیت این آفت در زمان گرده افشانی به مراتب بیشتر از سایر مواقع است. به منظور کنترل مورچه باغداران از سموم ، مخلوط با پودر سنگ به صورت پودر پاشی در محل تنه درختان استفاده می کنند. بدین صورت که سموم را در اطراف تنه درخت ریخته تا مورچه ها از بین رفته و یا قادر به بالا رفتن از درخت نشوند. 

۲- زمان برداشت انجیر 

خسارت دوم مورچه مربوط به زمان رسیدن و خشک شدن میوه انجیر در زیر درختان می باشد. در این حالت مورچه با تغذیه از میوه های رسیده و خشک منجر به سوراخ شدن میوه گردیده و بنابراین در این مورد منجر به کاهش کیفیت انجیر می گردد، خسارت در این حالت كم و اقدامی نیز جهت کنترل آن به عمل نمی آید. 

برای کنترل آن می توان از سم سوین استفاده کرد که از سال 1390 از لیست سموم مجاز کشور حذف گردید ولی باغداران از این سم هنوز استفاده می کنند. به جای آن می توان از سموم دیازینون گرانول، تری کلروفن( دیپترکس)، سایپرمترین 1%، سایپرمترین1%+ پودر سنگ، گوگرد پودری، گوگرد پودری+ پودر سنگ، گوگرد میکرو و خاکستر  قبل از زمان گرده افشانی استفاده کرد. مشاهده شده با استفاده از این سموم باز هم شاهد وجود مورچه در بالای درختان انجیر هستیم که علت آن استفاده مورچه ها از قیم های چوبی و لاستیک های نصب شده زیر درختان و یا حتی علف های هرزی که در پای درختان وجود دارند به بالای درختان رفته اند.